تحلیل تازه بازار فولاد و سنگآهن نشان میدهد که ساختار تجارت جهانی این محصولات در حال تغییر است؛ تغییراتی که نه ناگهانی، اما بنیادین و ساختاری هستند.
در دو دهه گذشته، رشد شتابان چین موتور اصلی تقاضای فولاد و سنگآهن جهان بود و تولید فولاد خام این کشور تقریباً ده برابر شد. اما امروز، چین هنوز بزرگترین تولیدکننده فولاد است، اما:
• رشد صنعتی کند شده است
• مصرف سرانه فولاد به سقف رسیده
• بخش مسکن چندین سال متوالی در رکود است
• حاشیه سود فولادسازان تحت فشار قرار دارد
نتیجه این تحولات، تغییر تمرکز کارخانههای چینی از «افزایش تناژ» به «پایداری عملیاتی و کنترل هزینه» است و صادرات فولاد، به ویژه محصولات تخت با حاشیه سود بالاتر، به بازارهای جهانی افزایش یافته است.
در سمت عرضه سنگآهن، شرایط نیز دستخوش تغییر است:
• صادرات استرالیا و برزیل در سطوح بالایی قرار دارد
• کیفیت متوسط سنگآهن استرالیا در حال کاهش است
• پروژههای جدید مانند Simandou میتوانند مازاد عرضه ایجاد کرده و تعادل بازار را تحت تأثیر قرار دهند
اما مهمترین پیام این تغییرات آن است که رشد آینده دیگر تکمحوری نیست. هند، جنوب شرق آسیا، خاورمیانه و آفریقا به تدریج جای خالی چین در تقاضای فولاد را پر میکنند. به این ترتیب، بازار جهانی فولاد و سنگآهن:
• جغرافیای متنوعتری پیدا میکند
• کمتر به یک کشور وابسته خواهد بود
• نوسانات آن شکل جدید و متفاوتی به خود خواهد گرفت
در نهایت، بازار وارد یک «دوره گذار دوسرعته» شده است: از یک سو رشد کورههای قوس الکتریکی و از سوی دیگر تداوم نقش کورههای بلند در اقتصادهای نوظهور. کارایی هزینهای و مدیریت ریسک در کوتاهمدت همچنان در بسیاری از تصمیمها تأثیرگذار است. دوران رشد ساده و خطی به پایان رسیده و آینده بازار فولاد و سنگآهن پیچیدهتر، منطقهایتر و رقابتیتر خواهد بود.