سناریوی «جنگ انرژی» و اهداف آمریکا در ونزوئلا — ۱۳ دی ۱۴۰۵
در هفتههای اخیر، تحلیلها از تغییر رویکرد ایالات متحده در حوزه انرژی حکایت دارد؛ تغییری که از «تأمین امن انرژی» به سمت «سلاحسازی انرژی» حرکت کرده است. در این چارچوب، ونزوئلا با حدود ۳۰۴ میلیارد بشکه ذخایر قطعی نفت جایگاهی فراتر از یک تولیدکننده معمول دارد و از نگاه واشنگتن، به یک مکان ژئواستراتژیک تبدیل شده است.
کارشناسان معتقدند هدف اصلی، محدودسازی چین و ایجاد فشار بر اقتصاد این کشور است. این راهبرد از دو مسیر دنبال میشود:
۱. کنترل شیرِ فلکه جهانی انرژی
با نفوذ و کنترل بر ونزوئلا، بخش مهمی از ذخایر نفت سنگین جهان از دسترس چین خارج میشود و قدرت مانور اوپکپلاس کاهش مییابد. چنین سناریویی میتواند توازن بازار را به سود بلوک غرب تغییر دهد.
۲. مهندسی شوک قیمتی در بازار نفت
در برابر تصور رایج، نفت گران در شرایط جنگ اقتصادی میتواند به ابزار فشار تبدیل شود. افزایش قیمتها به محدودههای بالایی، هزینه تولید و تجارت چین را به شدت بالا میبرد؛ در حالی که آمریکا با اتکا به تولید داخلی، آسیب کمتری متحمل میشود.
نکته مهم دیگر، وابستگی پالایشگاههای ساحل خلیج مکزیک به نفت فوقسنگین ونزوئلا است؛ موضوعی که از منظر اقتصادی نیز برای شرکتهای نفتی آمریکا اهمیت دارد. در این میان، ایران بهعنوان یکی از بزرگترین دارندگان ذخایر نفتی پس از ونزوئلا، جایگاهی کلیدی در معادلات انرژی جهانی پیدا میکند.
بر این اساس، تحولات احتمالی پیرامون ونزوئلا صرفاً نظامی تحلیل نمیشود؛ بلکه در چارچوب رقابت ارزی، تجاری و انرژی میان قدرتهای بزرگ قابل ارزیابی است جایی که نفت، به عامل مهمی برای اعمال فشار ژئوپلیتیکی تبدیل میشود.