آینده فولاد جهان آرام و بی‌سروصدا در حال تغییر است؛ نه با شعار، بلکه با DRI و EAF

اگر بخواهیم مسیر فولادسازی جهان را در یک جمله خلاصه کنیم، نتیجه روشن است:
کربن کمتر، انعطاف بیشتر و وابستگی کمتر به کوره بلند.

برخلاف تصور عمومی، این تحول نه با تیترهای هیجانی، بلکه با اعداد، سرمایه‌گذاری‌ها و تغییر تدریجی فناوری در حال رخ دادن است. داده‌های ارائه‌شده در کنفرانس فولاد دبی تصویری شفاف از آینده این صنعت ترسیم می‌کند.

واقعیت‌های DRI؛ همه «سبز» نیستند

بر اساس آمارهای منتشرشده:

در حال حاضر حدود ۶۳ درصد DRI جهان بر پایه گاز طبیعی تولید می‌شود که نسبت به مسیر کوره بلند، کم‌کربن‌تر محسوب می‌شود.

با این حال، بیش از یک‌سوم DRI دنیا همچنان با زغال‌سنگ تولید می‌شود؛ عمدتاً در هند، با شدت انتشار بسیار بالا.

نتیجه مهم: همه DRIها الزاماً فولاد سبز تولید نمی‌کنند.

تغییر ساختاری در فولادسازی؛ صعود EAF

در بخش فولادسازی، مسیر آینده تقریباً مشخص است:

سهم کوره‌های قوس الکتریکی (EAF) از تولید جهانی فولاد
از حدود ۲۸ درصد امروز
به نزدیک ۴۰ درصد تا سال ۲۰۴۰ افزایش خواهد یافت.

این تغییر، به‌معنای شکل‌گیری تقاضای ساختاری، بلندمدت و پایدار برای مواد اولیه‌ای مانند DRI و HBI است.

قراضه؛ راه‌حل کامل نیست

اگرچه قراضه نقش مهمی در کاهش انتشار دارد، اما واقعیت بازار چنین است:

قراضه باکیفیت به اندازه کافی در دسترس نیست.

تولید فولادهای کیفی و مهندسی‌شده، بدون استفاده از DRI عملاً ممکن نیست.

به همین دلیل، قراضه و DRI رقیب نیستند؛ بلکه مکمل یکدیگرند.

چشم‌انداز تقاضای جهانی DRI/HBI

برآوردها نشان می‌دهد:

تقاضای جهانی DRI و HBI (بدون احتساب ایران) تا سال ۲۰۳۵ به حدود ۲۳۰ میلیون تن خواهد رسید.

پیشنهادات بیشتر:  آخرین جلسه نرخ بهره فدرال رزو آمریکا در سال 2025

خاورمیانه و شمال آفریقا همچنان لنگر اصلی عرضه باقی می‌مانند.

اروپا سریع‌ترین رشد تقاضا را تجربه خواهد کرد؛ به‌دلیل اجرای CBAM و خروج تدریجی از مسیر BF-BOF.

آمریکا نیاز خود به DRI را تقریباً دو برابر می‌کند.

چین همچنان «عامل نامعلوم» این معادله باقی مانده است.

هیدروژن؛ چالش زمان، نه امکان

درباره فولاد سبز و هیدروژن، یک نکته کلیدی مطرح شد:

پرسش اصلی این نیست که فولاد سبز می‌شود یا نه؛

پرسش این است که چقدر سریع؟

واقعیت این است که بسیاری از پروژه‌های هیدروژن ۱۰۰ درصدی فعلاً با تأخیر مواجه شده‌اند. مسیر واقع‌بینانه‌تر، گذار تدریجی است:

گاز طبیعی

گاز طبیعی + هیدروژن

و در نهایت هیدروژن خالص، همراه با CCS

فناوری‌هایی مانند MIDREX Flex® دقیقاً برای همین دوره گذار طراحی شده‌اند.

جمع‌بندی

فولاد سبز قرار نیست یک‌شبه متولد شود. اما آنچه قطعی است این است که DRI کم‌کربن و کوره‌های قوس الکتریکی (EAF) ستون فقرات فولادسازی دهه‌های آینده خواهند بود؛
نه در سطح شعار، بلکه در عدد، سرمایه‌گذاری و تصمیم‌های استراتژیک جهانی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *